| |
 |
Ralph de Jongh op Ethical Records
Muziek | Acoustic Concerts 06
|
30 Mei 2007 | 14:12:01
|
|
Ralph de Jongh
| Anonymous writes "The first solo-album of Ralph de Jongh, titled ' Live On Crossroads ' will be officially released 15th of april 2006. On Ethical Records, o order mail at dejonghralph@yahoo.com or look at www.bluesbarn.com www.ralphdejongh.com | |
| |
|
|
|
persberichten 2004
Muziek | Big Barrel Blues 04
|
30 Mei 2007 | 14:04:38
|
Geslaagde 4e Editie van Big Barrel Blues Festival
Big Barrel Blues, was al weer voor de vierde keer! Het festival, dat langzamerhand toch een begrip begint te worden door de sfeervolle en kwalitatieve opzet, was trots op de terugkeer van de Amerikaan Thad Beckman. In 2001 was hij al eens te zien op het festival en was toen zonder twijfel de ster van de avond. Deze keer had hij echter behoorlijke concurrentie van Professor Bottleneck & The Juke Kings. Maar je mag geen appels met peren vergelijken! Big Barrel Blues werd dit jaar gehouden in zalencentrum De Pyramide te Finsterwolde en werd geopend door de band Scratchwood. Deze bluesband mag gerekend worden onder de regionale bands die binnen Nederland een groot succes zijn. Dat was dan ook op het festival te merken. Na een optreden van Thad Beckman in zaal 2, waarbij de toeloop zo groot was dat de ruimte bijna te klein was, bestegen de mannen van Professor Bottleneck & The Juke Kings het podium in de grote zaal. Het publiek stond een optreden te wachten vol met swingende boogie, rauwe mondharmonica partijen en een uitmuntend gitaarspel. Het resultaat, een volle dansvloer! Nadat Thad Beckman zijn tweede optreden had verzorgd, waarbij hij het voor elkaar kreeg een 100 koppig publiek stil te krijgen met zijn bluesballads, werd het festival afgesloten met de uitgelaten klanken van The Bluezers. Een vrolijke grote club enthousiaste bluesartiesten die het podium betraden met maar liefst 7 personen. Hun plezier in het maken van muziek sloeg over op het publiek. Natuurlijk waren de 'oudere' jongeren moe....en begonnen hun weg naar huis om 01.00 uur. De generatie uit de 60er jaren was echter stand vast! De organisatie kijkt terug op een zeer geslaagde avond, in een uitmuntende locatie. Het gevolg: volgend jaar weer! Hou de datum maar vrij, en zet die zo vast in Uw agenda. Big Barrel Blues op zaterdagavond 1 Oktober 2005 om 20.00 uur, de deuren van De Pyramide in Finsterwolde gaan open om 19.30 uur. Informatie e-mail: bluesbarn@hetnet.nl - website: www.bigbarrelblues.com
Succesvolle European Tour van de Steelyard Bluesband
Groninger Ritmesectie succesvol in Engelse bluesformatie. Na jaren spelen in plaatselijke bands, zijn drummer Klaas Schrik uit Ter Apel en bassist Anne Ottema uit Groningen gevraagd om deel uit te gaan maken van de Engelse formatie Steelyard Bluesband. Na diverse oefensessies, waarvoor het Engelse deel van de band regelmatig naar Groningen kwam, is op 1 september hun eerste Europese toer van start gegaan tijdens een privé party in de Belgische bluesclub 'Willem Tell' te St.Lenaerts. De gehele maand september trokken de 2 Groningers met hun Engelse collega's door Nederland, Duitsland, België en Frankrijk. Anne Ottema speelde o.a. in The Parish, waarmee hij ook naar Memphis afreisde om op te treden. Klaas Schrik, voormalig drummer van de rockformatie SWDR kreeg van zijn Engelse collega's de bijnaam 'The Bear'. Beide muzikanten verheugen zich nu al op hun tweede tour in December, waarin zij door Duitsland toeren, en te zien zullen zijn in Hamburg en Berlijn. De echte vuurdoop zal echter op zich laten wachten tot maart 2005, wanneer de band op 'eigen bodem' in Schotland en Noord Engeland zal rondtrekken. De Steelyard Bluesband kwam tot stand in Noordoost Groningen. Initiatiefnemers waren Gerrit Klaassen en Mirjam Heemskerk, (de organisatoren van het Big Barrel Blues Festival op 2 september in Finsterwolde) die na het horen van het Engelse duo Steelyard, het voorstel deden om als band aan de weg te gaan timmeren. Het duo Sarah Lewis en Steve Allan toerde o.a. het afgelopen jaar door Engeland als voorprogramma van de Yardbirds. De zoektocht naar een 'strakke' ritmesectie duurde niet lang. Er werd contact gelegd met de twee Groningers die hun muzikale kunsten ook vertonen in de rockband Quilaq. Al tijdens de eerste kennismaking in de Schansker Bluesbarn Studio, bleek de muzikale interesse in de zelfde richting te gaan. De Steelyard Bluesband maakt zich er niet bepaald gemakkelijk vanaf. Naast eigen werk spelen ze o.a. ook covers van Led Zeppelin en andere 60er en 70er jaren Engelse bands. Hun muziek valt te omschrijven als Ultra Blues. De Groningers staan natuurlijk met beide benen op de grond en er is nog geen sprake van dat ze hun banen opzeggen. Maar het tempo waarmee de band nu vooral in België en Duitsland furore maakt belooft een goede toekomst. Contact Steelyard Bluesband: steelyardblues@hotmail.com
Big Barrel, The Acoustic Concerts
Op 23 april 2005 is De Oude remise te Nieuweschans het toneel voor 4 Singer/Songwriters. Na het succes van het 1e akoestische festival in 2002 te Nieuw-Beerta, hebben de organisatoren besloten een tweede versie te organiseren. Met medewerking van wederom diverse vrijwilligers en De Oude Remise, belooft dit weer een gezellig spektakel te worden. Een tipje van de Sluier: USA, USA, NL, USA! Onderhandelingen met: Thad beckman, Robert Burton Hubele, Dany Kane en andere. Informatie e-mail: bluesbarn@hetnet.nl - website: www.bigbarrelblues.com
|
|
|
|
Persbericht 2003 - Bobtje blues
Muziekfestivals | Big Barrel Blues 03
|
30 Mei 2007 | 13:20:06
|
Persbericht Big Barrel Blues
De Akkerschans te Nieuweschans wordt in het weekend van 5 en 6 september omgetoverd tot een ware "blues tempel". Het Big Barrel Blues Festival is uitgegroeid tot het grootste bluesevenement van Noord-Nederland. De grote (inter)nationale belangstelling wordt onderschreven door het feit dat menig hotel in het weekend van 5 en 6 september is volgeboekt. Na een stevig ontbijt, dat ongetwijfeld laat op de morgen zal plaatsvinden, kunnen de bezoekers van het evenement op zaterdag zich verheugen op de traditionele Jamsessie die om 17.00 uur zal beginnen. De regionale band So What Damn Right zal het publiek wakker schudden om 19.15 uur, waarna het programma zonder onderbreken doorgaat tot 02.00 uur de volgende morgen. De organisatie heeft gekozen voor een brede programmering waarbij er plaats is voor akoestische blues, Chicago style, Swing en Countryblues. De speciaal uit Chicago overgekomen Joan Baby is de funky verrassing van dit jaar, maar ook The Bone Tones met hun swingende blues en Bas de Haan (Amsterdam) en Josh Harp (USA) die akoestische blues ten gehore brengen, zullen zeker in de smaak vallen. Het festival wordt afgesloten met een optreden van de Belgische formatie Lipstick Traces, waarbij voor een rauwe solo mondharmonica niet uit de weg zal worden gegaan. Kaarten zijn in de voorverkoop verkrijgbaar bij Café de Vastloper, stationsweg 27 te Winschoten en bij De Kijkerij, Oudezijl 14 te Nieuweschans. Reserveringen via 06-12566842, of te bestellen via bbb@oudezijl.com Ook is het mogelijk een arrangement te boeken incl. overnachting in het Big Barrel Blues Hotel (32,50 pp/pn incl. ontbijt) op loopafstand van de festival locatie. |
|
|
|
3e editie Big Barrel Blues
Muziek | Big Barrel Blues 03
|
30 Mei 2007 | 13:14:17
|
| 01/09/03 |
|
3e Editie Big Barrel Blues internationaal getint
In de Akkerschans te Nieuweschans wordt in het weekend van 5 en 6 september de derde editie van het Big Barrel Blues Festival gehouden. Het festival biedt een goede bluesmix van regionale, nationale en internationale artiesten verdeeld over twee podia. De organisatie heeft gekozen voor een brede programmering waarbij er plaats is voor akoestische blues, Chicago style, Swing en Countryblues. De speciaal uit Chicago overgekomen Joan Baby is de funky verrassing van dit jaar.
Vrijdag 5 september:
Jan Gerfast Voodoo Band 20.00 uur
The Gadget Bluesband 21.30 en 23.00 uur
Greyhound Bluesband 22.15 uur
Tanning Blues 23.45 uur
Zaterdag 6 september
The Big Barrel Jam 17.00 uur
The Bone Tones 18.30 en 23.15 uur
So What Damn Right 19.15 uur
Bas de Haan 20.45 uur
Joan Baby 21.45 uur
Lipstick Traces 24.00 uur | |
|
|
|
Liefde voor de Blues kent geen grenzen
Muziek | Big Barrel Blues 02
|
30 Mei 2007 | 13:11:46
|
|
Big Barrel Blues: Liefde voor de blues kent geen grenzen |
 |
| 20/11/02 |
|
Big Barrel Blues: Liefde voor
de blues kent geen grenzen
Helaas mochten de organisatoren geen regionale journalisten ontmoeten op het Big Barrel Blues Festival in Nieuw-Beerta op 2 November j.l. Onbegrijpelijk eigenlijk, mailt organisator Gerrit Klaassen ons, omdat dit festival één van de weinige in de provincie Groningen is, die kan wedijveren qua kwaliteit en internationaal karakter met de grotere festivals elders in het land. Om U toch een verslag te doen toekomen, vind u hieronder een artikel van een Belgische journalist en wel Bob Deraeve-Sabbe uit Ieper, die om aanwezig te kunnen zijn 580 km aflegde. Zijn artikelen verschijnen in diverse muziekbladen. En nu dus ook op Folkforum.nl. Tevens zijn de stukken van Bobtjke Blues - onder welke naam hij schrijft - terug op de website: www.bobtjeblues.com | |
|
|
|
Folkforum: 2002 overzicht
Muziek | Big Barrel Blues 02
|
30 Mei 2007 | 11:11:56
|
|
Gerrit Klaassen en Mirjam Heemskerk:
Tribute to Lance Young was voor ons
een hoogtepunt met een droevige klank
Het jaar 2002 was voor Gerrit Klaassen en Mirjam Heemskerk van Bluesbarn uit
de "flat & wet parts" van noord-oost Groningen een aanéénschakeling van
hoogtepunten. Om de live-optredens in The Gambia (Afrika), de ontmoeting met
Micheal Burks op het Moulin Blues festival, de optredens van Popa Chubby in Leeuwarden, Roscoe Chenier in Veendam, de Juke Joints in Gasselternijveensemond,
de natte gezellige dagen in Ospel en de zelf georganiseerde avonden in Nieuw Beerta met o.a Dusc, Robert Berger, Ramblin' Eddy en K.C. & Son gemakshalve maar aan de geschiedenis toe te voegen, even een paar hoogtepunten op een rijtje:
Voor het eerst durfden we ook over de grenzen te kijken, en begonnen met de
Jan Gerfast Voodoo Band uit Zweden. Na een paar goede optredens en gezellige dagen vertrokken deze Zweedse talenten huiswaarts, en kwam de volgende band al weer aan. Onze kennismaking met de Amsterdamse formatie Tanning Blues blijft prettige gevoelens achterlaten in ons muzikale geheugen.
Voor het eerst werd onze PA installatie beproefd, en werd in één soundcheck veel
geleerd. Dat moest ook wel want we hadden de verantwoordelijkheid op ons genomen
een Nederlandse tour te organiseren voor Robert Burton Hubele uit Cochrane Canada.
Als we dan echt het hoogtepunt moeten noemen waren het de twee weken met deze artiest. Optredens, jamsessies, radioshows, bier, hasj en croketten.
 Roberts tour werd afgesloten op het Big Barrel Blues Festival in Nieuw Beerta. We konden ons niet inhouden, en met de kop tegen de wind organiseerden we een akoestisch festival. We kregen er geen spijt van. Waymon "Buttermilk" Meeks kwam over uit Amerika, K.C. en Son uit Gouda kwamen voor de tweede maal af naar Nieuw Beerta, en
Robert Burton Hubele liet zichzelf en zijn Dobro van de beste kant zien.
De Tribute to Lance Young was voor ons begrijpelijk een hoogtepunt met een droevige klank. Onze, in augustus te Jackson Mississippi overleden vriend, werd op sublieme wijze herdacht door de nummers die Waymon, Kees, Michel en Robert hadden ingestudeerd. Degene die Lance hebben gekend weten zeker dat hij trots zou zijn op de uitvoeringen die van zijn songs te horen waren. |
|
|
|
CD Bespreking Waymon Meeks - Bobtje Blues
Muziek | Big Barrel Blues 02
|
30 Mei 2007 | 10:45:28
|
Waymon 'Buttermilk' Meeks - 'Same': Demo - US
Ik had vorig jaar reeds het genoegen kennis te maken met Waymon 'Buttermilk' Meeks op het Big Barrel Bluesfestival in Nieuweschans. Waymon, zanger/gitarist geboren te Fort Worth, Texas 1965, verstaat perfect de kunst om op zijn Resonator Dobro uitermate te boeien. Qua uiterlijk (een imposant man met dreigende look) is hij echter niet meteen de persoon die men zou associëren met het fijnbesnaarde akoestische werk dat hij brengt. Zijn stijl kun je moeilijk uniek noemen, maar hij is ook weer niet alledaags. Meeks legt zich toe op de Texas- en Mississippi-deltawerken van ondermeer Son House, Mississippi Fred McDowell en Robert Johnson, maar dan wel op een veel zachtere manier. Zo mis je wel het rauwe en agressieve van de Delta die zo eigen is aan die stijl. Toch is er geen reden om dit geen kans te geven. Songs als: 'Me And The Devil' van Robert Johnson en Sleepy John Estes' 'Going To Brownsville' zijn meer dan genietbaar. Ook is er eigen werk, zoals: 'Buttermilk's Blues' en 'I Should Have Listened', om maar te vermelden dat hij meer doet dan covers brengen. Zo vertolkte hij verleden jaar nog een hoofdrol in de film/documentaire 'Honeyboy', over het leven van bluesartiest David Edwards. In 2002 kreeg hij van de Triangle Blues Society (Raleigh, North Carolina) de honneurs van 'Best Traditional Blues Artist'. Niet slecht voor iemand die pas in 1993 zin kreeg om te gaan spelen…
Info: Waymon "Buttermilk" Meeks / Demo
Contact: Website: www.listen.to/deltablues / E-Mail: wmeeks@yahoo.com |
|
|
|
Big Barrel Blues 2002 commentaar Bobtje Blues
Muziekfestivals/Blues | Big Barrel Blues 02
|
30 Mei 2007 | 10:39:13
|
| 16/11/02 |
|
- Door Bobtje Blues -
Voor tweede editie van het Big Barrel Blues Festival kwamen organisatoren Gerrit Klaasen en Mirjam Heemskerk tot het besluit er deze maal een akoestische versie van te maken. Een initiatief dat ik als rasechte bluesliefhebber alleen maar kan toejuichen. Zij slaagden er in (en dit zonder te overdrijven), voor een kwalitatief uitstekend programma te zorgen.
Voor de liefhebbers van akoestische blues was dit evenement een uitgesproken mogelijkheid internationale top artiesten aan het werk te zien. Zeg maar een echt festijn voor de liefhebbers van folk,- country en akoestische blues, met uit de U.S afkomstige Waymon "Buttermilk" Meeks, uit Canada Robert Burton Hubele en tenslotte het Nederlandse duo K.C & Son.
Niet alleen dit maar ook het feit dat dit festival een hulde(betuiging) was aan wijlen Lance Young was één van de redenen voor mijn aanwezigheid aldaar in het verre Noorden van Nederland. Plaats van locatie was Mini Cultureel Centrum 'Aeilko Zijlker' te Nieuw-Beerta (Groningen). De entree bedroeg amper 15 Euro, een vergoeding waarvoor men acht uur top live muziek terug kreeg. Omdat dit evenement reeds om 17.00 uur begon, en de avond swingend en lang was, zorgde het MCC voor zowel warme als koude versnaperingen.
Tevens was er de 200ste uitzending van het programma "Bluestrain" Radio Winschoten/Reiderland die tussen 18.00 en 19.00 uur opnamen maakte en alle optredende artiesten interviewde, en natuurlijk muziek fragmenten maakte voor de live uitzending die afgelopen zaterdag () werd uitgezonden.
Jamsessie
Bij mijn aankomst omstreeks 17.00 uur met maar liefst 580 km op de teller, was ik net op tijd voor de "Upwarming Jamsessie". Bij het aanhoren van de eerste tonen door de volledige tributeband wist ik dat het goed zat, deze avond zou geschiedenis schrijven in mijn weliswaar prille loopbaan als bluesreporter. Toen ook nog Herbie Grezel zanger en mondharmonicaspeler van High Hemperature het gezelschap kwam vervolledigen was het helemaal genieten. "Crossroads" en "Rollin' and Tumblin'" konden reeds op heel wat appreciatie van het publiek rekenen.
Tribute To Lance Young
Normaal zou de afsluiting in het teken staan van een huldebetoon aan Lance Young. Maar om één of andere reden werd beslist dit tussenin te doen. Het is in de wereld van de blues niet ongebruikelijk op deze manier stil te staan bij het overlijden van een collega. In nagedachtenis van deze op 12 augustus te Jackson Mississippi overleden vriend, brachten de artiesten een paar nummers van hem ten gehore. Robert bracht een eigen sterke interpretatie van "Stormy Monday" ooit het lievelingsnummer van Lance. Speciaal voor deze gelegenheid studeerde Waymon een nummer van Lance in, "Between The Blues and Bluegrass" dit was dan ook magistraal te noemen. Ook vader en zoon van Son deden hun duit in het zakje, met "Tear in Texas". Ik ben er pertinent zeker van dat Lance onder ons aanwezig was en dit alles met goedkeurende blik heeft aanschouwd.
Het hele festival helemaal schetsen zou mij te ver gaan, want alle artiesten brachten twee sets van ongeveer drie kwartier met tussenin deze huldebetuiging aan Lance.
Optredens
We kregen Waymon "Buttermilk" Meeks uit Fort Worth, Texas. Waymon was aanvankelijk een rasechte Mississippi Delta stijl bluesman die met zijn dobro menige Award in de USA wist te winnen. Hier in Nieuw-Beerta laveerde hij met het grootste gemak tussen stijlen als: Mississippi delta blues, akoestische Texas blues, en de Piedmont stijl. Zijn krachtig en innemend gitaarspel deed mijn blueshart met de minuut sneller slaan. Songs van Robert Johnson "Kind Hearted Woman Blues", Son House "Dead Letter Blues" en een overheerlijke versie van Sleepy John Estes "Going To Brownsville" gaan me lang bijblijven.
Ook vocaal kon hij zijn mannetje staan, dit bewees hij ten volste in "Grimming In My Face" waar zijn warme soulvolle stem wonderen verrichte, deze dan nog gebracht zonder begeleiding van gitaar of wat dan ook, prachtig!! Een soort kramp in één van zijn vingers maakte dat hij Robert Johnsons song "Stop Breaking Down Blues" voortijdig moest afbreken. Maar na het heerlijke slow blues nummer "Mr.Riverboat Caption" was dit euvel van de baan en kon hij mezelf en het publiek terug vergasten op heerlijke akoestische gitaarblues, dit slechts begeleidt van stevig stampend voetwerk. Dat hij het niet alleen moet hebben van coverwerk bewees hij ten volste in een eigen geschreven nummer met als titel "I Should Have Listened", meteen een knap visite kaartje van zijn kunnen.
Ook was er de uit Alberta, Canada afkomstige Blues troubadour Robert Burton Hubele. Hij brengt met jazz, folk en country verweven bluesnummers, deze afgewisseld met anekdotes en humoristische verhalen. In zijn optreden bewandelde hij samen met het publiek alle stijlen van deze muziek. Roberts instrumenten zijn een National Steel slide gitaar en een akoestische folkgitaar, dit vergezeld van krachtige en intrigerende vocalen.
Hij heeft een eigen stijl ontwikkeld enerzijds geïnspireerd door Hank Williams en anderzijds door Muddy Waters. Een stijl apart dat wel, maar Robert wordt niet voor niets in zijn eigen land "De blues troubadour" genoemd. Hij bracht nummers uit zijn nieuwste album "The Human Heart" die in Canada een groot succes is.
Voorbeelden hieruit waren "Everything But The Blues" en het gevoelige "I Was Wrong". Dat hij een groot songschrijver is bewees hij ten volste met "Black, White and Blue" een nummer dat hij pas drie weken terug heeft geschreven.
Robert brengt zijn songs en verhalen op onnavolgbare wijze. Het verhaal waarin hij door de bergen wandelt, waar rust en stilte zijn enige metgezel zijn, wordt plots verstoord door een Jet die de geluidsmuur doorbreekt, heeft hij prachtig in een song verwoord met als titel "A Little To Much". Is het niet stilaan tijd dat ook Europa kennis maakt met dit uitzonderlijk talent.
Voor K.C & Son was het een hernieuwde kennismaking met Nieuw Beerta. Afgelopen voorjaar verzorgden vader en zoon van Son al een optreden in het MCC Aeilko Zijlker. Vanwege het grote succes vonden de organisatoren het een goed idee ze nog eens terug te vragen. Hun optreden waarbij K.C. op gitaar en bluesharp speelt en zoon Michel de contrabas en de drums voor zijn rekening neemt, vind ik persoonlijk fenomenaal.
Dit duo heeft een eigen stijl ontwikkeld dat ik eigenlijk met niemand anders te vergelijken is. Ook bij het publiek viel hun optreden in de smaak, want reeds bij het vierde nummer was de dansvloer al aardig gevuld, je moet het maar doen dit met een akoestische set!! Vooral "Blues Stringer" waarin beide artiesten de zang verzorgen was tegelijkertijd prachtig maar vooral ontroerend om te horen. Naar mijn gevoel was de tweede set de meerdere, waarin K.C nu had geopteerd om slide te gaan spelen. Nummers van Elmore James "The Sky Is Crying", J.L Hookers "Boom Boom" en Tommy Johnsons "Big Road Blues" kregen een totaal andere dimensie wanneer deze beide artiesten in deze songs hun eigen inbreng in plaatsen. Het enige eigen nummer "Midlife Blues" hoeft helemaal niet onder te doen, naar mijn oordeel mogen ze in de toekomst meer van dit fraais brengen.
Vader en zoon brachten het country getinte nummer "Skillet Good And Greasy" met topklasse, jammer genoeg kan ik er de originele uitvoerder niet van terug vinden. Ik zie reeds uit naar een volgende ontmoeting met dit energiek duo.
Of sommigen me nu gek verklaren om deze enorme afstand af te leggen voor een eerder kleinschalig evenement als dit, laat me volledig koud. Mijn liefde voor de blues kent geen grenzen, zeker wanneer mensen als Gerrit en Mirjam het lef hebben hun nek uit te steken om zoiets waardevols als een akoestisch bluesfestival te organiseren. Maar al te vaak wordt door heel wat mensen vergeten waar het allemaal vandaan komt. Tevens wens ik op deze manier nog eens mijn dank te betuigen voor de goede zorgen die ik van hun beider mocht ontvangen.
Bobtje Blues, Ieper België. | |
|
|
|
Tribute to Lance Young - Big Barrel Blues 2002
Muziek/Concert
|
29 Mei 2007 | 08:21:48
|
|
|
|
|
|
